SHARE

A Short Poem About Women

பெண் எனும் முத்திரை !!

கேட்டுக் கொண்டு தான் இருக்கிறேன்
நிசப்தங்களுக்கு இடையில்
இடையறாது ஓலம் விட்டுக் கொண்டே இருக்கும்
எனது முடிவிலாத ஓய்வின்மை !!

பறந்து திரிய ஆசை தான்
வண்ணத்துப்பூச்சியின்
வெட்டப்பட்ட சிறகுகளாய்
பொறிக்கபடாத
பெண் எனும் முத்திரை !!
என் சுதந்திரங்களுக்கு
எளிதில் ஒரு பாதாளத்தை தோண்டி
தள்ளி விடுகிறது

ஒவ்வொரு நாட்களிலும்
யார் பறித்தது என தெரியாமல்
மலர்ந்த உடனே வாடிப் போய் விடும்
எனது ஆசைகள்
இறுதியில் மலர விடாமல்
எனக்குள்ளே
பூட்டி வைக்க
பழகிக் கொண்டது தான் மிச்சம் !!

பொறுப்புகள் குறைந்த
அந்த சுதந்திர நொடிக்கான மைல் கல்லை
எட்ட முடியுமா ..
இதோ வந்து விட்டாள் ஐந்து வயது மகள் அவருடன்!!
ஆரம்பம் ஆகிறது
மறுபடியும்
எனது ஓய்வு நேரங்கள்
கண் இமைப்பதன் கண நேரத்தில்
முடிந்து விடுவது போல் ஒரு பிரம்மை
உண்மையும் அதுவே
பெண் எனும் முத்திரைக்குள்
குத்தப்பட்ட எல்லாமும்
அடுப்பங்கறைக்கும்
விருந்தினர் அறைக்கும்
வீட்டின் வெளி முற்றத்திற்கும்
இடைப்பட்ட தூரங்களில்
என் பாதங்களை
அலைய விடுவதில்
மொத்தமாய்
அடங்கி விடுகிறது !!

2 COMMENTS

LEAVE A REPLY